Afgeprijsde artikels
Onvermoede weelde. Natuursteengebruik in Rotterdam 1850-1965.
Rotterdam heeft het imago van een werkstad. De basis voor de huidige conglomeratie is gelegd in de periode die in dit boek behandeld wordt. Ontwikkelingen volgden elkaar snel op en de stad groeide en verandert nog steeds. De gebouwen werden gemaakt van beton, staal en baksteen. Van enige luxe lijkt geen sprake, maar dat is slechts schijn.
In dit boek wordt het bestaande beeld, dat in de afgelopen eeuw de architectuur is verzakelijkt, niet bevestigd. Niet alleen in het begin van de vorige eeuw, maar zelfs tijdens de wederopbouw van de stad na de zware bombardementen is voorzien in de behoefte aan decor. Natuursteen is uitermate geschikt om duurzaam gestalte te geven aan deze behoefte. Als aankleding van de luxueuze entree van een kantoor, trappartij in een warenhuis, raadszaal of gewoon in de huiskamer voor de schoorsteen. In dit rijk geïllustreerde boek worden niet alleen de soorten natuursteen behandeld die in de betreffende periode werden gebruikt in en aan bouwwerken, ook worden er technieken behandeld waarmee de steen werd verwerkt en bewerkt. Dit alles wordt ingeleid door een beeld van de ontwikkeling van Rotterdam tussen 1850 en 1965.
Aanbieding tot 1 juni 2012: 29.95 euro ipv 34.95 euro.
Victor Horta (1861-1947) L'homme. L'architecte. L'Art Nouveau.
Victor Horta est un nom qui résonne à nos oreilles. Il est connu non seulement des historiens de lart et des architectes mais également du grand public, ne fut-ce que parce quun billet de banque lui fut consacré.
Larchitecture du XXe siècle fut marquée par lempreinte du célèbre architecte belge. La maison quil a construite pour Emile Tassel à Bruxelles est souvent considérée comme la première habitation art nouveau. Il ouvrit ainsi la voie à une nouvelle architecture définie, entre autres, par une rénovation irrépressible.
A travers cet ouvrage, richement illustré, Michèle Goslar nous livre une image unique de Victor Horta perçu à travers ses constructions et sa vie privée et met ainsi en lumière le caractère peu connu de larchitecte.
La publication présentera de façon chronologique la vie et luvre de ce génie de larchitecture que fut Victor Horta. Six cent illustrations viendront enrichir le texte et offriront au lecteur une découverte exceptionnelle de son art et de son existence. Bien quil sagisse dune biographie, cet ouvrage traitera aussi de nouvelles données en histoire de lart et en architecture.
Cette biographie ne donne pas seulement, pour la première fois, un aperçu très complet des réalisations d'Horta. Elle offre au lecteur attentif un regard sur sa vie dont seuls des fragments étaient connus jusquà présent. Il sagit dune plus-value bien réelle car elle conduit à une lecture correcte de son uvre. Mon étoile était pâlie, mais pas mon architecture, je pense, ainsi que Horta, de retour à la rédaction de ses Mémoires, en 1939, le constatait avec des sentiments mêlés. Et, dans les faits, son architecture nest pas du tout réduite à une note en bas de page dans lhistoire, tout au contraire. Depuis lan 2000, quatre de ses hôtels particuliers Tassel, Solvay, Van Eetvelde et sa propre maison - ont été inscrits au patrimoine de lhumanité dans la liste de lUnesco. Cet hommage implique déjà en soi le rallumage de létoile Horta au firmament. Cette biographie lui restitue toute sa lumière;
PARUTION EN MARS 2012. Réserver dès maintant votre exemplaire au prix de souscription de 129,95 euro.
Victor Horta (1861-1947). Leven - Werk - Art Nouveau.
Victor Horta is een naam die klinkt als een klok. Hij is niet alleen bekend bij kunsthistorici en architecten, maar ook bij het grote publiek al was het maar omdat zijn portret ooit een bankbiljet sierde.
De befaamde Belgische architect drukte zijn stempel op de architectuur van de twintigste eeuw. Het huis dat hij in Brussel voor Emile Tassel bouwde, wordt vaak beschouwd als de eerste woning in art nouveau stijl. Hiermee wees hij de weg naar een eigentijdse architectuur die onder meer gekenmerkt werd door een onstuitbare vernieuwingsdrang.
In dit rijk geïllustreerde boek schetst Michèle Goslar een uniek beeld van Victor Horta op basis van zijn ontwerpen en van gegevens over zijn privéleven en werpt zo een nieuw licht op het karakter van de architect waarover tot nog toe weinig bekend was. Hoewel dit boek in de eerste plaats een biografie is, komen ook nieuwe bevindingen op kunsthistorisch en architecturaal vlak aan bod.
Het leven en het werk van de geniale architect die Victor Horta was, wordt hier op een chronologische manier benaderd. De tekst wordt verrijkt met achthonderd illustraties die de lezer een uitzonderlijk beeld geven van het leven en het werk van de architect.
Deze biografie geeft niet alleen voor het eerst een volledig overzicht van de ontwerpen van Horta, ze schetst ook een totaalbeeld van het leven van de architect, dat tot nog toe alleen fragmentarisch bekend was. Dit voegt een reë.le meerwaarde toe, omdat het meer inzicht verschaft in de totaliteit van het oeuvre. 'Mijn ster was getaand, maar niet mijn architectuur, denk ik', stelde Horta in 1939, toen hij zijn Memoires schreef, met gemengde gevoelens vast. Zijn architectuur is inderdaad niet gereduceerd tot een voetnoot in de geschiedenis, integendeel. Sinds 2000 worden vier van de door hem ontworpen woningen - Tassel, Solvay, Van Eetvelde en zijn eigen woning - door de Unesco erkend als werelderfgoed. Dit eerbetoon op zich volstaat al om de ster van Horta te doen schijnen. Deze biografie zal haar nog meer glans geven.
De eerste biografie over Victor Horta door dé autoriteit ter zake, Michèle Goslar
Voor de eerste maal bijna alle plannen van Horta verzameld, zowel de gerealiseerd bouwwerken als niet gerealiseerde projecten
Zeer uitgebreide studie met erg veel verhelderend illustratiemateriaal: hét standaardwerk over Victor Horta
Amerikaanse stofomslag, geïllustreerd met het plan van het afgebroken Volkshuis te Brussel, kan uitgevouwen worden en gebruikt worden als poster
BIJ BESTELLING VOOR 25 MAART 2012 BETAALD U 129,95 euro IPV 149,95 euro.
Delfts aardewerk.
In de zeventiende eeuw had het in Delft geproduceerde "Hollants porceleyn" in heel Noord-Europa een buitengewoon succes. Het was even verfijnd en schitterend als zijn Aziatische modellen, die de Verenigde Oost-Indische Compagnie uit het Verre Oosten naar Europa verscheepte. De Delftse aardewerkproducenten ontwikkelden vanaf omstreeks 1620 een eigen recept om het oosters porselein naar de kroon te steken. Rond 1660 waren in de stad een twintigtal manufacturen actief, die zowel voor de binnenlandse als debuitenlandse markt werkten. Vanaf die tijd tot aan het begin van de achttiende eeuw beleefde het Delfts aardewerk het hoogtepunt van zijn roem. Aan het einde van de negentiende eeuw een twintigtal jaar nadat de productie volledig was stilgevallen ontstonden de eerste grote verzamelingen. In het kielzog van die verzamelwoede, die in de hand werd gewerkt door de toenmalige vernieuwing in de toegepaste kunsten, groeide de interesse voor het Hollands aardewerk uit de zeventiende eeuw als een getuigenis van een niet zo verafgelegen, glorierijk verleden en een bijzonder commercieel succes. Verzamelaars werden zowel verleid door de perfectie van de techniek als door de vindingrijkheid en de verscheidenheid van de vormen. Op basis van archeologische opgravingen in Delft, Amsterdam en Haarlem, grondig archiefonderzoek en vergelijkende analyses werden de inzichten in het Delfts aardewerk de laatste vijftien jaar grondig verdiept. Onderzoekers hebben een chronologie opgesteld en ze zijn erin geslaagd de stukken op een tiental jaar na te dateren. Vandaag spitsen ze zich toe op de identificatie van het werk van bepaalde decorateurs en de productie van bepaalde werkplaatsen. Niet alle Hollands plateelwerk werd in Delft geproduceerd.
Regional Pathways to Complexity. Settlement and land-use dynamics in early Italy from the Bronze Age to the Republican period.
Deze bundel is een mijlpaal in het onderzoek naar de Oude Middellandse Zee. Met behulp van een vergelijkende aanpak, zijn drie verschillende regionale landschappen van Italië uitvoerig onderzocht door archeologen. Om een zeer gedetailleerd beeld te krijgen van de ontwikkeling van menselijke activiteiten van de late Bronstijd tot de opkomst van het Romeinse Rijk, is er minutieus onderzoek gedaan naar nederzettingen, heiligdommen en begraafplaatsen. De milieugeschiedenis van deze gebieden en de geschiedenis van het door mensen gebruikte land zijn parallel geanalyseerd door gespecialiseerde projecten. Wat ontstaat, is een ongeëvenaarde reeks van inzichten in hoe regionale samenlevingen zich intern ontwikkelen en reageren op externe interventies zoals het kolonialisme, imperialisme en internationale handel.
Financing Cathedral Building in the Middle Ages. The Generosity of the Faithful.
In deze publicatie vertelt Wim Vroom hoe in de Middeleeuwen de bouwkosten van Europese kathedralen werden gefinancierd. Dit financieringsstelsel blijkt even groots en monumentaal te zijn als de kathedralen zelf. Het geld kwam van de bisschop, van het kapittel, soms van de vorst en van de stad, maar vooral van het bisdom waarvan de kathedraal de hoofdkerk was. Naast dergelijke inkomstenbronnen stelt Vroom het bouwbedrijf en de wisselende omvang hiervan aan de orde. Hij gaat bovendien uitgebreid in op de financiering van de bouw van de Dom van Utrecht en behandelt in kort bestek de financiële achtergrond van enkele andere kathedralen, zoals van de Sint Pieterskerk in Rome.
Wim Vroom was tot 1995 directeur van de afdeling Nederlandse geschiedenis van het Rijksmuseum en bijzonder hoogleraar in de Nederlandse cultuurgeschiedenis, inhet bijzonder de studie der voorwerpen. Hij studeerde economie en kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam
Recensies
'[...]deze monumentale , schitterend gedrukte, en erudiete, maar steeds even vlot leesbare [...] economische analyse , die haar kracht ontleent [...] aan de voortdurende verwijzing naar andere domeinen en dimensies van de geloofsbeleving' (Archief voor de geschiedenis van de katholieke kerk in Nederland 24, 1982, pp 143-145) Willem (prof. dr. W.Th.M.) Frijhoff, Emeritus professor of Early Modern History, Faculteit der Letteren, Vrije Universiteit, Amsterdam
|"What he has given us is a masterly piece of fine scholarship, describing and clarifying many difficult questions of institutional history with respect to cathedral building in the late Middle Ages. From this point of view, the book will remain a classic. It will be a precious and necessary basis for further research about problems of structural change in the period concerned" (Journal of the Society of Architectiural Historians , vol 43, october 1984), Prof.em. Herman Van der Wee, Anthony Van Dyck Chair, U.C.L.A., Los Angeles
|[ ...]depuis quelques années des études importantes telles celles de Duby [...] ont démontré à juste titre la nécessité de replacer [...] les cahtédrales non seulement dans leur cadre culturel et artistique, mais aussi dans leur contexte social, économique et administratif. L'étude de W.H.Vroom [...] s'insère parfaitement [...] dans le genre de travaux aussi bien pas ses buts que par ses qualités (Annales : économies, sociétés, civilisations 1986 (jaargang?), Prof.em.dr. Frans Verhaeghe
Reading Huizinga.
Johan Huizinga was de bekendste en belangrijkste Nederlandse historicus van de twintigste eeuw. Met boeken als Herfsttij der Middeleeuwen (1919), Homo Ludens (1938) en Erasmus (1924) schreef hij cultuurhistorische meesterwerken. Zijn methode was steeds het voorzichtig aftasten van de ‘levens- en gedachtevormen’ waarin de mens gestalte geeft aan zichzelf en aan de wereld. Huizinga’s fijngevoeligheid, verbeeldingskracht en veelzijdigheid verlenen hem nog altijd internationale roem. In Herfsttij der Middeleeuwen beschouwt Huizinga de laatmiddeleeuwse cultuur van Nederland en Frankrijk als de uitbundige nabloei van een ooit jonge, veerkrachtige geest. In Reading Huizinga laat Willem Otterspeer de hartstocht zien waarmee Huizinga zich verdiepte in de geschiedenis en zich identificeerde met de middeleeuwse riddermoraal.
Reading Huizinga is de Engelstalige editie van zijn Huizingabiografie Orde en Trouw (De Bezige Bij, 2006).
Willem Otterspeer is hoogleraar Universiteitsgeschiedenis aan de Universiteit Leiden.
Recensies
Willem Otterspeer's Reading Huizinga takes its own readers on a magical tour of the circumstances and qualities that can help to appreciate the mind and spirit of a man who wrote such enduring classics of the twentieth century as The Waning of the Middle Ages and Homo Ludens. With graceful succinctness this book guides those who explore it to an understanding of themost famous Dutch historian. Like its subject, it creates a portrait by assembling many small, often contrasting, details.
It aims not to arrive at conventional biography and even less at history of historiography, but rather at a more elusive essence--what makes great writing endure.
Jan Ziolkowski, Arthur Kingsley Porter Professor of Medieval Latin, Harvard University
Archaeological and Historical Aspects of West-European Societies. Album Amicorum André van Doorselaer.
André Van Doorselaer (°Dendermonde 1930) acquired his MA at the University of Gent in 1953 with a dissertation on the Gallo-Roman graveyards in Belgium. In September 1956, he became a history teacher at the Sint-Jozef-Klein-Seminarie in Sint-Niklaas. This did not keep him from scientific research. In 1959 he became assistant at the University of Gent where he received his Ph.D. in History in 1962 with a thesis on the Gallo-Roman graveyards in northern Gaul. As an assistant-professor, he organised excavation campaigns at Destelbergen, Blicquy, Huise, Beerlegem, Belsele-Waas, Sint-Margriete, on the Kemmelberg (since 1968) and at Kerkhove (since 1974). At the same time, he contributed to the periodical Helinium and the chronicle Archeologie. From 1969 onwards, he taught at the University of Leuven where he became professor in 1979. When professor J.R. Mertens became emeritus in 1986, André Van Doorselaer took over the courses on Gallo-Roman and Early Medieval Archaeology and hence became responsible for the whole spectrum of West European and National Archaeology at Leuven University.
The contents of this volume of essays in his honour gives a good overview of the fields in which Prof. Van Doorselaer has been active throughout his academic career. This book is especially an Album Amicorum, filled with reminiscences and intentions to continue the work. The voluminous size of this book may be considered as an adequate measure of the overall sympathy for Prof. Van Doorselaer. We hope that this publication may encourage him to remain active in the field of archaeology, and that the co-operation among colleagues, stimulated by this project, may be continued in the future.
CONTENTS:
Marc LODEWIJCKX, Inleiding - Introduction
Ignace BOSSUYT, Voorwoord - Foreword
Jacques DE BIE, André Van Doorselaer, portret van een actief leven
Olivier BÜCHSENSCHÜTZ, Les Celtes entre l'anthropologie et l'histoire
Hans TAILLIEU, Keltos Arès: un dieu guerrier celtique ?
Egon GERSBACH, Die Heuneburg bei Hundersingen an der oberen Donau. Ein bohnerzständiger "Fürstensitz" der älteren Eisenzeit ?
Guido CUYT - Jan DE BEENHOUWER, Eine Abfallgrube aus der Frühen Eisenzeit zu Wijnegem (Prov. Antw.)
Vincent MEGAW - Ruth MEGAW, From the Tyrol to Texas: lost and found in Middle La Tène
Véronique VANDEKERCHOVE, Celtic field research in the Belgian Campine
Pierre LEMAN - Germaine LEMAN-DELERIVE, Etrun-sur-Escaut (F): retranchement gaulois et forteresse carolingienne
Simone SCHEERS, Les statères bifaces du type Lummen-Niederzier: un monnayage éburon antérieur à la conquête romaine
Johan VAN HEESCH, Les monnaies augustéennes sur quelques sites belges. Contribution à l'étude de la chronologie de l'occupation romaine du nord de la Gaule
Willy VANVINCKENROYE, Some reflections on Tongeren (Prov. Limburg) in the Augustan era
Robert NOUWEN, The Vindolanda Tablet 88/841 and the Cohors I Tungrorum Milliaria
Frank VERMEULEN, Sandy Flanders in the Roman period: towards a regional research strategy
Luc VAN DURME - Marc ROGGE, Het Romeinse wegennet en de romanizering resp. germanizering van noordelijk Henegouwen en zuidelijk Oost-Vlaanderen
Jan DE BEENHOUWER, De Gallo-Romeinse tempel van Hofstade-Steenberg (Prov. O.-Vl.)
Hugo THOEN - Walter DE SWAEF, A terra sigillata cantharos from Erembodegem (Prov. East Flanders)
Lieve OPSTEYN, La céramique gallo-romaine extraite de deux fosses à détritus lors d'un sondage à Wervik (Prov. Fl. Occ.)
Els SCHUERMAN, De Gallo-Romeinse ijzerindustrie: proces, archeologisch materiaal, ruimtelijke spreiding
P.W. VAN DEN BROEKE, Southern sea salt in the Low Countries. A reconnaissance into the land of the Morini
Marc LODEWIJCKX, Essay on the issue of continuity and discontinuity applied to the northern Hesbaye region (Central Belgium)
Raymond BRULET, Une communauté de la fin de l'époque romaine et du début du Haut Moyen Âge à Pry (Prov. Namur)
Jozef MERTENS, La fin de l'antiquité dans le nord-ouest de la Gaule Belgique. Quelques réflexions
Claude SEILLIER, La présence militaire à Boulogne-sur-Mer (F) au Bas-Empire
Brigitte MEIJNS, Albrecht Rodenbach en zijn drama Gudrun. Een onderzoek naar de oorsprong van één van de protagonisten: Carausius
Robert VAN HEERINGEN, Zeeland between Nehalennia and the Goths
W.A. VAN ES, Zweeloo and Montaillou
Marc VERBEECK, Quelques considérations sur les bâtiments en bois liés aux cimetières mérovingiens
Christine CHARLIER, Le cimetière mérovingien de Erps-Kwerps (Prov. Vl.-Brabant). Approche anthropologique de la tombe 117
Laurent VERSLYPE, La représentation des modes d'inhumation dans les aires funéraires mérovingiennes. Méthodologie et étude critique d'un cas hennuyer: la nécropole de Rebaix (Prov. Hainaut)
W.J.H. VERWERS, Merovingian graves in an early-medieval settlement, Escharen (Grave, Prov. North Brabant)
Maria DA LUZ VAN SCHOOR, The Barbarians in the west. An archaeological appraisal of the Suevic kingdom in the northwest of Iberia
Barbara BAERT, In hoc vinces. Iconography of the stone cross in the parish church of Kelloe (Durham, ca 1200)
Michael MÜLLER-WILLE, Zwischen Brügge und Novgorod. Wege zu einer fachübergreifenden Zusammenarbeit
Johnny DE MEULEMEESTER, "Comment s'est-on défendu au IXe siècle...?"
William UBREGTS - Frans DOPERÉ, La chapelle castrale du château de Corroy (Prov. Namur) au XIIIe siècle
Maurits SMEYERS, Jan van Eyck, archaeologist ? Reflections on Eyckian epigraphy
Frans DOPERÉ, Les techniques de taille sur le grès calcareux: une nouvelle méthode pour déterminer la chronologie et étudier l'évolution des chantiers dans l'est du Brabant pendant la première moitié du XVe siècle
Mark VAN STRYDONCK - Claudine VANTHOURNOUT, Dating the "Hoge Andjoen" Motte at Werken (Prov. West Flanders)
Philip VAN PEER, Multivariate statistics, spatial analysis and the taphonomic history of a Holocene prehistoric site
Sylvia VAN LOO, GIS and archaeology
Pierre M. VERMEERSCH - Wim DE BAERE - Pascale FOUVRY - Cyril VERBEEK, De prehistorische site van Holsbeek-Rotselaarse baan (Prov. Vl.-Brabant)
Jan DRIESSEN, The arsenal of Knossos (Crete) and Mycenaean chariot forces
Jeroen POBLOME, The ecology of Sagalassos red slip ware (Southern Turkey)
Nieut Kaert boeck vande XVII Nederlandsche Provinciën. Heruitgave van de atlas van de Nederlanden uitgegeven door F. de Wit in 1670-1672 met een inleiding van H.A.M. van der Heijden. Réédition de l'atlas des Pays-Bas publié par F. de Wit en 1670-1672.
Tot aan het einde van de 17de eeuw is de cartografie van de Nederlanden toonaangevend geweest. Prachtige atlassen en wandkaarten van alle delen van de wereld werden uitgegeven, als een waar hoogtepunt van de kunstproductie die zowel voor de binnenlandse als de buitenlandse markt was bedoeld. Een belangrijk product van deze intense cartografische bedrijvigheid vóór 1800, was de voorstelling van de XVII provinciën, grosso modo de huidige Benelux met een rand Noord-Frankrijk en westelijk Duitsland, op één enkel kaartbeeld, en/of de bundeling van de kaarten van de verschillende provincies in één enkele atlas. Deze voorstellingswijze was merkwaardig omdat de Noordelijke en de Zuidelijke Nederlanden slechts gedurende een beperkte periode in hun geschiedenis staatkundig één waren. Dat was sinds het midden van de 16de eeuw, met de eenmaking van de Nederlanden door Karel V. Kort daarna echter zouden de godsdienstoorlogen en de opstand tegen Spanje uitlopen in een feitelijke opdeling van Noord en Zuid, en in 1648 werd een definitieve scheiding uitgesproken.
Deze staatkundige evolutie was nauwelijks aanwezig in de nieuwe kaarten en atlassen die van het gebied werden gemaakt. Op papier bleven de Nederlanden veelal op een merkwaardige wijze verenigd, en dit tot op het einde van de 18de eeuw.
Zo ook in de Atlas van de XVII Provinciën, die in de tweede helft van de 17de eeuw in verschillende edities werd uitgegeven door de Amsterdamse drukker/uitgever en graveur Frederik de Wit (°1629/30 - 1698). Deze publicatie, die in facsimile wordt uitgegeven, bevat een overzichtskaart van de XVII Provinciën en een aantal gewestkaarten van de Nederlanden. In totaal gaat het om 25 kaartbladen (51 x 63 cm). Opmerkelijk is de aanwezigheid van een kaart van Westfalen en de kaart van de reisweg van de Nederlanden via Duitsland naar Italië en via Zwitserland naar Genua, Luon en Rome. Naast de kaarten wordt ook de originele beschrijving van 20 bladzijden in de facsimile opgenomen. De facsimile van de atlas (editie 1670/72) wordt voorafgegaan door een uitvoerige inleiding van de hand van Dr. H.A.M. van der Heijden, waarin leven en werk van de kunstenaar worden geschetst. Voorts wordt ingegaan op de geschiedenis van deze atlas en op de afzonderlijke kaartbladen. Deze inleiding is opgesteld in het Nederlands en in het Frans.
Contributions to the Mesolithic in Europe. Papers presented at the fourth international symposium.
CONTENTS:
Part 1 - Ecology, Land Use and Site Structure
Smith Chr. & Openshaw St., Mapping the Mesolithic
Andersen S.H., Bietti A., Bonsall C., Broadbent N.D., Clark G.A., Gramsch B., Jacobi R.M., Larsson L., Morrison A., Newell R.R., Rozoy J.-G., Straus L.G., Woodman P.C., Making Cultural Ecology Relevant to Mesolithic Research: I. A Data Base of 413 Mesolithic Fauna Assemblages
Newell R.R., Making Cultural Ecology Relevant to Mesolithic Research: II. Restocking the Larder of the Later Mesolithic of Zealand, Denmark
Edwards K.J., Fire and the Scottish Mesolithic: Evidence from Microscopic Charcoal
Grøn O., Studies in Settlement Patterns and Submarine Bogs: Results and Strategy for Further Research
Palmer S., Culverwell - Unique Opportunities for Studying the Intra-Site Structure of a Mesolithic Habitation Site in Dorset, England
Part 2 - Physical Anthropology, Burials, Social lssues
Constandse-Westermann T.S. & Newell R.R., A Diachronic and Chonological Analysis of Lateralization Manifestations in the Western European Mesolithic Skeletal Sample: A Novel Approach to the Assessment of Social Complexity
Boroneant V., Les enterrements de Schela Cladovei: Nouvelles données
Neeley M.P. & Clark G.A., Measuring Social Complexity in the European Mesolithic
Verhart L.B.M., Stone Age Bone and Antler Points as Indicators for "Social Territories" in the European Mesolithic
Larsson L., Dogs in Fraction - Symbols in Action
Part 3 - Cultural Change and Mesolithic/Neolithic Transition
Gregg D.W., Complexity and Change: Testing a New Method for Describing Lithic Technology at Selected Mesolithic Sites in Denmark and Scania
Gronenborn D., Mesolithic-Neolithic Interactions - The Lithic Industry of the Earliest Bandkeramik Culture Site at Friedberg-Bruchenbrücken, Wetteraukreis (West Germany)
Jochim M.A., The Late Mesolithic in Southwest Germany: Culture Change or Population Decline?
Eriksen B.V., Cultural Change or Stability in Prehistoric Hunter-Gatherer Societies. A Case Study from the Late Palaeolithic - Early Mesolithic in Southwestern Germany
Bintz P. & Grunwald C., Mésolithique et Néolithisation en Chartreuse et en Vercors (Alpes du Nord): Evolution culturelle et économie du silex
Part 4 - Regional Studies
Matiskainen H., Mesolithic Subsistence in Finland
Bang-Andersen S., The Myrvatn Group, a Preboreal Find-Complex in Southwest Norway
Nygaard S.E., Mesolithic Western Norway
Blankholm H.P., Stylistic Analysis of Maglemosian Microlithic Armatures in Southern Scandinavia: an Essay
Gebauer A.B. & Price T. D., The End of the Mesolithic in Eastern Denmark: A Preliminary Report on the Saltboek Vig Project
Cyrek K., Ausgrabungen auf einer mesolithischen und neolithischen Fundstelle bei Lykowe in Mittelpolen
Willis R., Deby 29 - The Functional Analysis of a Late Mesolithic Site in Poland, and its Significance in the Polish Context
Schild R., The Mystery of the Desna-type Assemblages in Poland
Niesiolowska-Sreniowska E., Mokracz - a Mesolithic Site in Central Poland: Organization and Subsistence
Sulgostowska Z., Occurrence and Utilization of Local Ochre Resources during the Early Holocene in the Oder and Vistula River Basins
Domanska L., The Role of Near East Factor in the Development of the Late Mesolithic Communities of the Central Eastern Part of the European Plain
Burov G.M., Die Holzgeräte der Siedlungsplatzes Vis I als Grundlage für die Periodisierung des Mesolithikums im Norden des europäischen Teils der UdSSR
Bagniewski Z., Maglemose-Kultureinflüsse in Mitteleuropa
Cziesla E., Report on Four Field-Campaigns in the Weidental-Cave, Palatinate Forest (Western . Germany)
Bonsall C. & Smith Chr., Bone and Antler Technology in the British Late Upper Palaeolithic and Mesolithic: the Impact of Accelerator Dating
Peterson J.D., Assessing Variability in Late Mesolithic Assemblages in Ireland
Woodman P.C. & Andersen E., The Irish Later Mesolithic: A Partial Picture ?
Wansleeben M. & Verhart L.B.M., Meuse Valley Project: the Transition from the Mesolithic to the Neolithic in the Dutch Meuse Valley
Spier F., Les industries mésolithiques du Grand-Duché de Luxembourg et leur attribution chrono- culturelle: Etat de la question
Rozoy J.-G., La Roche-a-Fépin et la limite entre l'Ardennien et le Tardenoisien
Rozoy J.-G. & Slachmuylder J.-L., L'Allée Tortue a Fère-en-Tardenois (Aisne-France), site éponyme du Tardenoisien récent
Thevenin A., Le Mésolithique de l'Est de la France
Gonzalez Morales M.R. & Morais Arnaud J.E., Recent Research on the Mesolithic in the Iberian Peninsula: Problems and Perspectives
Straus L.G., Altuna J. & Vierra B., The Concheiro at Vidigal: a Contrihution to the Late Mesolithic of Southern Portugal
